آرتور شوپنهاور (1788–1860) فیلسوف آلمانی بود که تحصیلات خود را در دانشگاه هومبولت برلین و دانشگاه گوتینگن در رشتههای فلسفه و تاریخ طبیعی گذراند. او تحت تأثیر کانت قرار داشت اما نظام فلسفی مستقل خود را بر پایهٔ نظریهٔ «اراده» شکل داد و بیشتر دورهٔ میانسالی و پیری خود را به نوشتن و تدریس اختصاص داد.
شخصیت تند و انتقادی و زندگی انزواطلبانهٔ او همراه با پژوهشهای ژرف سبب شد تا در زمان حیاتش جایگاهی میانه داشته باشد ولی پس از مرگ، تأثیر فکری او بهویژه بر نیچه و فیلسوفان معاصر چشمگیر شد.
شوپنهاور هیچ جایزهٔ ادبی بزرگی در زمان حیاتش دریافت نکرد؛ اما تأثیر فکری و جایگاه نظری او پس از مرگ، به منزلهٔ افتخاری دیرهنگام در تاریخ فلسفه قابلتأمل است. از بهترین کتابهای شوپنهاور میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
